سفر هوشنگ ظریف در آستانه روز بابا رمزی دارد

به گزارش ایسنا، سید مجتبی حسینی ـ کمک امور هنری ـ برای درگذشت هوشنگ ظریف تو یادداشتی نوشته است:

«چه نغمه ی دلپذیری بود و چه اقناع کننده،

نه شعر و نطق می خواست و خیر سازی به همراهی.

مضراب های متشخص و موقر، انگار می شد تماشایشان کرد، نواختنی اصالتِ توآمان سلامت درون آن آشکارا …

من ولی این ها را نمی دانستم، تنها شوری برآمده از استسقا و شوقی غریب بوسیله شنیدن آن اصفهان و دشتی می کشاندم.

بارها و بارها و بارها … نمی دانم چندین و چند مرحله آن کاست شیطان سیاه را که چهره ی رجولیت امین داخل میانه داشت شنیدم.

نیست می شدم انگار تو مضراب ها، و هر مرحله مواجهه همانقدر رطوبت داشت برایم که شانس پیشین!

چقدر خوب بود که “جماعت” برای حفظ و معرفی موسیقیِ درست آثارِ حق و حسابی را ایمنی می کرد یا پدید می آورد با نگاهی به فردا…

صیت هوشنگ باریکه از آنجا آشنای من و همسالانم شد. آشنایی که بعدها ابعاد دیگری یافت. زوایایی از وجودی کار آگاه و ماهر و ممتاز …

درود استادی در مقابل او را، شاید که مجربان و استادان موسیقی بگویند با این حال دلبستگی مند ساده ای در مدت من می تواند از تشخیص “معلمی” او نکته ها بیاموزد.

در عالم هنر، به دلیل جذابیت های نهفته در شیوه ها و طرزها، به اندیشه تعدد و تنوع سب کها و به دلیل کرشمه و لطایف وجودیِ استادان، هنرجو خواه برای علاقه به روال ای، جذب استادی می شود و یا به خاطر دلربایی استادی، بوسیله فراگرفتنِ طرزی می پردازد از این رو انگشت شمارند استادانی که شاگردانشان مشابهت های فراخ بوسیله یکدیگر نداشته باشند. استادانی که شاگردان مبصر بپرورند، درون نسب اینکه آنان مطابق یک سرمشق نباشند بلکه موافق طبع و ویژگی های خود قد برافرازند. ویژگی دشواری که زیاد از هر مقصد ی دیگر موءید سلطه و توانایی لله است تو “معلمی”.

کبد/هفت سال پیش به یاد استاد سیدحسین میرخانی چند سطری نوشتم و تو آن نوشتم که او از آن موجب لله استادان وجود که درون مکتبش هم غلامحسین امیرخانی بالید و هم رضا مافی برآمد و هم کیخسرو خروش نحو خود یافت و هم شماری دیگر…

گمان می کنم بوسیله روزگار ما، استاد باریکه نیز این طور بود.

بسا بزرگان و استادانِ تارِ امروز در مکتب او نکته ها آموختند اما نه تکرار استاد شدند و نه مکررکننده ی یک شیوه.

استاد هوشنگ ظریف مرد آراسته و استوارِ موسیقی به لطف سازِ جاذب و آثاری درخشان تو کتاب موسیقی نقشی ارجمند دارد و بجاست که تو یار چنین شخصیتی، نه عزب مضراب ها که خامه ها بکار آید.

وقتی معارفه سفر ابدی استاد را شنیدم آن صوت های خوشش باز در من آویخت، آن سرمستی آلبوم “کانون” آن عظمت و تمامی مضراب ها و آن سلامت نفس.

در دل گفتم این سفر در آستانه ی روز بابا رمزی دارد

برای هر آنکه از هنرش حظی برده و از محضرش نکته ای آموخته.»

هوشنگ ظریف ـ نوازنده پیشکسوت و مدرس تار ـ شامگاه شنبه  (۱۷ اسفند ماه) به علت وقفه قلبی درون سن ۸۱ سالگی کوچیدن.

انتهای پیام