بی قراری های ابراهیم اصلی از گذشته تا ایام کرونا

بوسیله گزارش ایسنا، دومین برنامه وب یاد کرونا که به گفت وگو با ابراهیم حقیقی، طراح گرافیک، عکاس و نقاش خاص داشت، عصر روز دوشنبه (۱۹ خردادماه) به قیافه آنلاین برگزار شد. در این گفت وگو اصلی با مرور بخشی از خاطرات خویشتن از سال های نوجوانی و جوانی که با دنیای هنر آشنا شد و پا بوسیله این عرصه گذاشت سخن گفت. او نیز با رمز به آثاری که در ایام قرنطینه شوهردار خلق کردن کرده بود، بوسیله سختی روزهای کرونایی و ابداع آثار هنری تو زمان وقوع اتفاقات اجتماعی پرداخت.  

پا بر جا که معرفت آموخته کارشناسی مبصر دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و قامت سندیکا بین المللی طراحان گرافیک است و تصویرسازی چندین کتاب و مدل سازی و ساخت تیتراژ بسیاری از فیلم های سینمایی و مجموعه های تلویزیونی را در کارنامه حرفه ای خود دارد، رویت عکس از دوران نوجوانی و جوانی را درون لباس گیری نگاه متاخر به این حوزه بسیار طرز کار دانست و یادآور شد: آن زمان گاهی پدرم برخی مجلات فوتوگرافی که بوسیله ایران می آمد را به ساختمان می آورد و با دیدن این تصاویر بود که معنای عکاسی برایم عوض شد و بیدار شدم عکاسی معنای وسیع تری تو جهان دارد. نیز حدودا سال ۴۶ نیز «کتاب هفته» به سردبیری احمد شاملو و تصویرگری های مرتضی کارشناس منتشر می شد که برای ما بسیار تازگی داشت و تاثیرگذار بود.

او دنباله داد: البته معلم نقاشی ام نیز در یاد دادن نقاشی و نگاهم به این عرصه موثر بود. آن زمان از روی جلد تاریخ های جیبی که با طرح هایی از پرویز کلانتری، زمان زمانی و نورالدین زرین کلک منتشر می شد، کپی می کردم.

حقیقی همچنین در پاسخ بوسیله این سئوال که چرا انشعاب های مختلفی از هنر را درون این سال ها تجربه کرده است؟ اظهار کرد که یک بار از آقای کیارستمی پرسیدم که چرا کارهای مختلف ایفا می دهی و او گفت من بی قرارم. فکر می کنم من نیز بی راحتی بوده و هستم و همواره دلم تجربه های نو تر می خواهد.

این هنرمند در بخشی از گپ های خود درباره هنر گرافیک و مدل سازی پوستر نیز، خاطرنشان کرد: یک تاریخ با زرنگ خوب و یک فیلم با یک پوستر خوب بهتر بوسیله فروش می رسد؛ البته باید این نکته را تو رویت داشت که همگی سفارشات باید متعهدانه، از محتوا روایت درست تصویری داشته باشند. طراحی یک پوستر نظیر نقاشی حلق که تخیل کنیم کسی ممکن است آن را ببیند یا نبیند یا آن را خریداری بطی ء یا نه. در واقع نقاشی تصمیم نمی گیرد کجا برود، اما گرافیک باید تصمیم بگیرد کجا می رود.

او نیز درباره مدل حساسیت مخاطبان از پوسترها، بیان کرد: یک پوستر فیلم با یک پوستر تماشاخانه متجاوز متفاوت است یا حتی مخاطب پوستر یک فیلم تجاری و هنری با غم متفاوت هستند؛ به عنوان مثال مخاطب کمینه فیلم های هنری قطعا درک بالاتری از تصویر دارد و با او باید به گونه دیگری مصاحبت کرد.

اصلی در ادامه درباره نمایشگاه آنلاین آثار خود که این روزها در گالری گلستان برگزار است و آنها را تو عهد قرنطینه ایجاد کرده بود توضیحاتی را پیش روی کرد. او داخل این مجموعه آثار با استفاده از نمادهای ویروس جهان شمول کرونا از جامه دان کاغذی و ژل های ضدعفونی کننده گرفته تا ماسک و دستمال کاغذی درون آثار مشهور هنری جهان، کرونا را به تاریخچه دنیای هنرهای تجسمی محبوس است. 

او اعتراف کرد: حدود ۱۰۰ اثر در این مدت خلق کردن شد که حدود ۴۰ جای پا آن را در اینستاگرام منتشر کردم؛ به این دلیل که «قرنطینه» (quarantine) از ۴۰ میاد و به همین خاطر، این عدد را برای انتشار آثارم در اینستاگرام کافی دانستم. در خلق این ۱۰۰ معلول باید دقت می کردم که کارها تکرار نشود و ارتباط مشترک با مخاطب رخ بدهد که با درون دید دریافت برخی معیارهای دیگر منجر به این شد که غرض بگیرم کدام اثر تاریخی را انتخاب کنم که البته سلیقه شخصی همچنین درون این گزینش ها تاثیرگذار بود.

این هنرمند پیشکسوت نیز درباره عنوان این نمایشگاه، توضیح انصاف: به این خاطر اسم این نمایشگاه «کرونا ایسم» شد که مُهر این زمانه را داشته باشد؛ تا از یادآوری این نام تا سال های سال پس ازآن از ما، سایرین یادشان باشد که زمانی ویروس کرونا تو جهان و در این گستره شایع شد. نظیر ما که الان از طاعون قرن ۱۶ و ۱۷ اروپا یاد می کنیم یا قصه های آن را می خوانیم.

او با اشعار اینکه «حریم آثار هنری که روی آنها فرمان می کردم برایم زیاد شریف بود»، یادآور شد: البته برخی از مخاطبان در اینستاگرام نسبت به این فرمان خاصیت های منفی داشتند و می گفتند که به چه دستور ای به این آثار تخطی کرده ای؟ شاید غصه درست بگویند! فدایی هم اصلا آثار را حس نکرده بودند.

حقیقی همچنین درباره تجربه برگزاری نمایشگاه آنلاین، بیان کرد: اولین تصمیم با خانم گلستان (مدیر گالری گلستان) این وجود که همزمان با بازگشایی گالری ها این مجموعه آثار چاپ و بوسیله نمایش گذاشته شود، اما با توجه به اینکه دقیقا علنی نبود گالری ها چه زمانی باز می شوند، تصمیم گرفتیم با توجه به موضوع آن که با کرونا مرتبط بود، این نمایشگاه را بوسیله صورت آنلاین برگزار کنیم.

او البته نگاه چندان مثبتی به برگزاری نمایشگاه های آنلاین نداشت و در این زمینه اظهار کرد: به شخصه برگزاری نمایشگاه های هنری را به رخ آنلاین نمی پسندم و هنوز حسم این است که یک معلول نقاشی خواه یک تندیس را باید از نزدیک ببینیم. باید دور مجسمه چرخید و بخاطر هر نقاشی با توجه به ابعادی که دارد تصمیم بگیریم چقدر دور یا نزدیک از آن باشیم.

حقیقی درون پایان سخنان خود یادآور شد که این روزها مشغول پروژه تازه ای است که فعلا تو جنین اتود قرار دارد.

انتهای پیام